Marek Juraszek – lekarz psychiatra Szczecin

Komentarzy: 26 do “Mobbing”

1. milka Says:
   Czerwiec 8th, 2009 9:07 am

   dla zainteresowanych tematem mobbingu http://higiena_psychiczna.netbird.pl/

2. Iwona Says:
   Listopad 16th, 2009 11:02 pm

   Przejawy mobbingu są moim zdaniem coraz bardziej powszechne. Czasami nie sposób tego udowodnić, a co dopiero się przed tym obronić.

3. jacek Says:
   Grudzień 9th, 2009 12:05 pm

   komendanci powiatowi stosuja mobing poprzez hamowanie komus awansu a takze zlosliwie przenoszac swoich podwladnych do jednostek podleglych jemu tlumaczac sie wg jego mniemania dobrem sluzby

4. marta Says:
   Grudzień 9th, 2009 7:30 pm

   Przejawy mobingu tak jak pisze moja poprzedniczka są coraz bardziej rozpowszechnione, a co ciekawe akceptowane. Szczególnie trudne do udowodnienia jeśli dotyczą ogólnej sfery życia, środowiska, a nie tylko miejsca pracy. Szczególnie trafny jest pkt. 2 publikacji:
   Zmuszanie ludzi do walki z innymi poprzez nieustanny krytycyzm, oraz zepsucie opinii ofiary i szkodzenie jej w sposób, który pozwoli wyeliminować ją z pozycji, jaką zajmuje. Stopniowo niszczy jej reputację, zaburza i niszczy stosunki międzyludzkie,, wpływa negatywnie na jakość wykonywanej przez nią pracy.

5. Anka Says:
   Styczeń 11th, 2010 10:38 am

   Mobbing w życiu pojawia się coraz częściej. A wręcz za często.Choć ludzie wiedzą że nikt niema prawa znęcać się psychicznie i fizyczne na drugiej osobie to i tak takie sytuacje mają miejsce .Ludzie będący ofiarami mobbingu boją się o tym głośno mówić. To wielki błąd. Może wiąże się to z tym iż będzie to trudne do udowodnienia. A wszystko zostanie skierowane przeciwko nim.

6. Ania Says:
   Styczeń 13th, 2010 12:03 am

   Artykuł bardzo mi się podoba. Informacje w nim zawarte są konkretne i przejrzyste. Temat mobbingu według mnie nadal jest tematem tabu, dlatego powinno się o tym mówić jak najwięcej, aby podnieść świadomość społeczeństwa i pomóc ofiarom przerwać milczenie. Działania mobbingowe wywołują lęk związany z utratą zatrudnienia, oraz wpływają na pogorszenie atmosfery i wydajności pracy w przedsiębiorstwie. Długotrwałe zjawisko może być tragiczne w skutkach.Dlatego dostrzegajmy mobbing i nie pozwólmy aby sprawcy przemocy czuli się bezkarni. Bardzo podoba mi się refleksja na końcu artykułu. Pokazuje jak ogromne znaczenie w naszym życiu ma dzieciństwo i jak bardzo negatywne zachowania rodziców rzutują na przyszłość ich dziecka.

7. Marcin Says:
   Styczeń 18th, 2010 10:55 am

   Zainteresowałem się tym artykułem, bowiem uważam, ze temat bardzo na czasie. Teraz, gdy o pracę ludziom młodym jest niezmiernie trudno, trzeba o tym mówić. Jest to zjawisko coraz częstsze…Pracy jest coraz mniej, jest mniej atrakcyjna a chętnych do pracy przybywa, życie staje sie coraz droższe, natomiast zarobki stoją w miejscu. Wynikiem tego jest wyścig szczurów, każdy patrzy na siebie, chce jak najlepszej pracy, zarobków…Nie ważne jakim kosztem. Pracodawcy to wykorzystują świadomie lub nie. Sprzyja temu ich pozycja, a przede wszystkim wspomniana sytuacja na aktualnym rynku pracy… (“Jak ci się nie podoba to się zwolnij, mam na twoje stanowisko 100 innych”). W tej sytuacji w zakładach pracy, można spotkać sie nawet ze stwierdzeniami, że takie praktyki staja sie powoli normą..Słowa w stylu “Albo sie dostosuje, albo strącę pracę” są jak najbardziej prawdziwe. Jest to wielce niepokojące! Szczególnie młodzi ludzie wychodzą z takiego założenia. Jak wynika z artykułu to właśnie oni są głównymi ofiarami mobbingu…Jak widać nieprzypadkowo. Boją się konsekwencji, jakie mogą ich spotkać po ujawnieniu przez nich tego zjawiska..Nie znają swoich praw, nie wiedzą jak ich dociekać. Nawet jeśli wiedzą, to często kończy sie to słowami “Ale co ja mogę? nic nie da sie zrobić”.
   Kolejna sprawa, równie ważna, którą chciałbym tutaj poruszyć dot. szerzenia się mobingu, to bezkarność pracodawców. Czuja sie nietykalni, wiedzą, że w tych czasach, każdy boi sie o własna pracę, wiedza, ze jeśli ktokolwiek zdecyduje sie z nim walczyć, straci prace. Przytoczył Pan tutaj artykuły i paragrafy z Kodeksu Karnego dot. przemocy pracodawcy wobec pracownika. Odpowiedzmy wiec tutaj sobie na pytanie: Ile tak naprawdę spraw o mobbing, trafia przed sad i ile kończy sie prawomocnym wyrokiem? Moim zdaniem niewiele (w odniesieniu o skale zjawiska). Z jednej strony, może być to spowodowane tym, o czym wspomniałem wcześniej (obawa pracownika o posadę) a z drugiej, że kary za naruszenie prawa w tym względzie są niskie i mało dotkliwe. A takie sprawy mogą ciągnąć sie miesiącami…(np. brak jednoznacznych dowodów)..Pokrzywdzeni wychodzą z założenia, ze nie warto ryzykować całej swojej kariery zawodowej, nie wiedząc tak naprawdę jak może się to wszystko zakończyć.
   Temat trudny, warty społecznej dyskusji. Zjawisko mobbingu jest powszechne, nie można robić z niego tematu tabu, dzięki temu przyzwalając pracodawcom na jego stosowanie. Dlatego takie artykuły jak ten, są bardzo potrzebne. Pokazują ze mobbing jest zjawiskiem, które pojawia sie w życiu coraz częściej..Nie jest odosobnionym przypadkiem, na który nie należy zwracać wielkiej uwagi.
   Pozdrawiam

8. Ilo Says:
   Styczeń 23rd, 2010 3:19 pm

   Podoba mi się głównie to,że w Pana artykułach znalazł się temat mobbingu.To zjawisko znajduje się w naszym życiu codziennym,ale jest praktycznie w rozmowach nie poruszane.Młodzi czy starsi ludzie boją się mówić o mobbingu i bronić się przed nim.Sama interesuje się tematem tego zjawiska,ponieważ wydaje mi się,że też mnie on dotyczy.Analizując zachowania mojego pracodawcy,zauważyłam,że jestem ofiarą mobbingu.Problem pojawia się wtedy, kiedy trudno mi się przed tym bronić, nie wiem co robić,a zwolnić się nie mogę,gdyż muszę się za coś utrzymać…To tak zwane błędne koło…pozdrawiam

9. Maria Says:
   Styczeń 24th, 2010 8:26 pm

   Czytajac komentarze dotyczace zjawiska mobbingu odnosze wrazenie ze faktycznie coraz wiecej osob oswoilo to pojecie.Nie do konca jednak samo zjawisko.Nie kazdy mlody czlowiek starajac sie o pierwsza prace doswiadcza mobbingu. Powod jest bardzo prosty- nie wie czy to procedury regulujace dzialalnosc firmy czy juz mobbing.Z kolei zgadzam sie, ze zjawisko jest bardzo powszechne, natomiast mniej bezkarne w korporacjach niz mniejszych firmach.Pojecie mobbingu jak slusznie Pan zauwazyl dotyczy nie tylko sfery zawodowej,ale rowniez innych sfer naszego zycia.Najbardziej jednak zwracamy uwage wlasnie na mozliwosc wystapienia tego typu zachowan nie gdzie indziej tylko w naszym miejscu pracy.
   Mloda osoba, bez doswiadczenia zawodowego nie zawsze jest w stanie rozpoznac mobbing.Nawet jesli podejrzewa ze to wlasnie te zachowania przejawia pracodawca/szef/kierownik/manager nie zwraca na to az tak duzej uwagi jak osoba ktora ma juz konkretne doswiadczenie.W dzisiejszych czasach zatrudnienie w wymarzonej firmie czy chociazby staz czesto graniczy z cudem.Z tego tez wzgledu najprawdopodobniej mobbing jest traktowany poblazliwie przez pracodawcow i sprytnie wykorzystywany.Ulegam wrazeniu,ze pracodawcy bardzo czesto uzywaja tego typu zachowan do tzw zmotywowania pracownika, bo przeciez nie tylko pieniadze maja byc motywatorem, a rowniez mozliwosc awansu i rozwoju.Tak naprawde sami jestesmy w jakims stopniu winni, ze mobbing jest rozpowszechniany- nie reagujemy.Dlaczego?Bo boimy się stracic prace.Odnosze rowniez wrazenie, ze coraz czesciej osoby zajmujace wyzsze stanowiska, czyli osoby wyksztalcone, majace spore doswiadczenie w zawodzie tez sa poddawane mobbingowi, a tak jak absolwenci roznorakich uczelni- nie reaguja.Powód?Ten sam.Strach.
   Wiele nowoczesnych firm wprowadza roznego rodzaju szkolenia, kursy, coachingi, które pierwotnie maja sluzyc jako wspomagajace prace.Jak jest naprawde?Jest to kolejny powod dla mobbingu.Co wiecej odnosze wrazenie,ze to swego rodzaju bledne kolo- moberzy tak naprawde sami sa poddawani mobbingowi.Dla mnie to cos jak agresja rodzi agresje.Uwazam , ze zjawisko jest destrukcyjne dla wszystkich pracownikow,nawet jesli niektorzy wcale nie doswiadczaja tego na wlasniej skorze, a sa jednynie obserwatorami.Co najgorsze w większosci firm pracownicy miedzy soba rozmawiaja na ten temat,nikt jednak nie zareaguje publicznie.
   Mobbing pod krawatem?Jasne, duza czesc firm dzieki temu zjawisku zatrudnia na wysokie stanowiska osoby niewykształcone.Z bardzo przyziemnego powodu-im ktos ma mniejsze kompetencje zawodowe- tym bardziej bedzie bronil swojej posady przy pomocy wszystkich dostępnych jak i nie do końca środków.Przykładów jest bez liku,tak samo jak prawnikow broniacych interesy firmy i tuszujacych zachowania pracodawcow.
   Dziekuje i pozdrawiam.

10. Sylwia Says:
    Styczeń 28th, 2010 11:31 pm

    W dzisiejszych czasach temat mobbingu staje się coraz bardziej powszechny. Poprzez mobbing w pracy po sexafery na najwyższych szczeblach naszej władzy. Moim zdaniem “rozwój” mobbingu związany jest z chęcią osiągnięcia jak najwyższej korzyści dla siebie- nie patrząc na sfery społeczne, moralne itp. Niestety w dzisiejszych czasach możemy zauważyć tzw. “wyścig szczurów” czy też “po trupach do celu”- moim zdaniem powyższe działania są podstawą przejawiania się mobbingu w różnych strukturach społecznych.

11. Adrian Says:
    Wrzesień 3rd, 2010 6:20 pm

    Wiem co to mobing z pierwszej ręki. Zaczyna się od olewania swojej intuicji. od zwolnienia Od roku dochodzę do siebie
    Wymienię teraz te subtelne sygnały od których to wszystko może się zacząć. których NIE można ignorować albo tłumaczyć – należy NATYCHMIAST !! KONFRONTOWAĆ.

    * wykonujesz czynność a kierownik wspópracownik rozkazuje Ci zrobienie tej czynnośći. Chodzi o to żeby uwarunkować Twój umysł do tego żeby podążać za słowami mobera. przykład [jesteś w trakcie sprzątania biurka podchodzi cwel i mówi Ci posprzątaj biurko. Siadasz przed kompem rano i oczywiste jest że zaraz go włączysz cwel mówi włącz komputer]

    * Totalne olewanie Twojego punktu widzenia. przykład(banalny aby nakreślić schemat)
    [- gdzie jest teczka?
    - na biurku
    - schowana do pudełka?(chodzi ci o pudełka na biurkach)
    - na biurku jest
    - .. ale mam szukać w pudełkach?
    - teczki zawsze są na biurkach.]
    To jest nie winne bo sobie myślisz no ma racje. Ale to nie o to w tym chodzi. Chodzi o to że Twoja rzeczywistość się nie liczy.

    * ciągły krytycyzm ciągłe krytykowanie i zawsze. przykład: (banalny)Każą Ci narysować bociana w paint’cie
    narysowałeś zajebistego bociana. Twój zwierzchnik mówi:
    Źle! U nas w firmie bociany zawsze rysuje się różowym.
    Myślisz sobie no dobra … przywalił się o kolor a i tak sam wiem że zrobiłem dobrą robote – od razu mówie daleko nie zajedziesz.

    *Nie werbalnie komunikuje coś zupełnie innego słownie
    przykład pytasz się gdzie jest coś tam na rysunku (rys na biurku) zwierzchnik podchodzi do Ciebie ładnym głosem tłumaczy i szybko żebyś się wysilał żeby za nim nadążyć i odwrócił uwagę od łokcia który w między czasie prawie wchodzi Ci w twarz. Albo jak podchodzi podepta Ci nogi i od razu przechodzi do tłumaczenia.

    * NAGŁE zmiany zachowania względem Ciebie.przykład
    [zdawałoby się szczere gratulowanie w progu drzwi i jeb trzaśnięcie tuż przed nosem albo ktoś się do Ciebie uśmiecha nie wiesz o co biega i też się uśmiechasz szczerze i w tym momencie widzisz spojrzenie jakby ta osoba miałaby Cię zaraz zabić ]

    *Niewerbalne znaki. przykład [uśmieszki takie specyficzne pod Twoim adresem jak zobaczysz bedziesz wiedzieć o czym mowa. Udawanie dla żartów że się wyrzuci Cię przez okno czy ktoś udaje że rzuca coś w twoim kierunku takie “jebne Ci ale na 50% bo się boje..” Myślisz sobie żartował – nic się przecież nie stało – prawda jest że Twój mózg dostał już bodziec. Jeśli nie zareagujesz i olejesz raz i sytuacja się bedzie powtarzać a olewanie jej bedzie przychodziło coraz łatwiej to kiedy ktoś rzeczywiście Cię uderzy (może na ulicy) to się nie bedziesz bronił bo tak się sam zaprogramowałeś! Uwierz wiem co piszę.

    Te przykłady to tylko namiastka. Wydają się błahe. Bo widzicie wszystko chodzi o systematyczność
    niech spotka Cię taka sytuacja no powiedzmy pięć razy w ciągu dnia x 5 dni x 20 dniw miesiącu x 8 miesięcy .
    aha jeszcze. one wraz z rosnącą Twoją bezradnością przybierają na mocy.
    dodać naturalny codzienny stres zabijają ducha.

    Nie bede pisał co się ze mną teraz dzieje. Generalnie Jestem rozwalony emocjonalnie i psychicznie. Totalnie Zniszczony.

    PS. Jak ich spotkam to zajebie … tylko że na 90 %
    bo za takie kurwy nie chce siedzieć.

12. Adrian Says:
    Wrzesień 3rd, 2010 7:49 pm

    jeszcze jedno

    *przydomki
    - “Stary Oszukaniec z Ciebie” “Znowu oszukujesz” “Ledwo zaczął prace a już oszukuje”
    Myślisz takie o droczenie dla jaj tak ale nie na początku
    na początku Twoim zadaniem w nowej pracy jest postawienie granic innym ludziom i zapewnienie sobie emocjonalnego komfortu. Poznasz ich lepiej przyjdzie czas na te lajtowe dokuczania.

    Słyszałem rady od wszystkich wokół :
    “Olej to”. “Praca to oddzielna część życia”
    “Lepiej trzymać w sobie. z czasem zobaczysz mam racje”
    mam na to dwa słowa: GÓWNO PRAWDA

    Ty jesteś odpowiedzialny za to jak Cię ludzie traktują
    i masz na to wpływ. NIE olewaj – KONFRONTUJ z miejsca od razu UFAJ swojej intuicji ona Ci podpowie kiedy coś jest nie tak.

    PAMIĘTAJ -> Jak Cię wyrzucą za to że się stawiałeś to i tak nie chciałbyś tam pracować. prawda ?
    i najważniejsze jak Cię wyrzucą to SZYBCIEJ znajdziesz prace niż jakbyś popracował tam kilka miesięcy dłużej dał się zniszczyć lata dochodził do siebie może i z pomocą psychologa który nie jest tani.
    Zwolnienie się i szukanie innej pracy jest tańsze.

    UWAGA na dwie wymówki:
    bede pracował i szukał pracy gdzie indziej – brzmi logicznie ale to tylko oszukiwanie samego siebie. bo w rzeczywistości bedziesz dalej tyrał i się z każdym dniem przyzwyczajał. Lepiej się zwolnić i szukać pracy – wtedy zaczniesz jej szukać NAPRAWDE i odetniesz ten wyniszczający wpływ.

    Z czasem to minie – Oczywiście minie wtedy kiedy się zwolnisz albo Cię wyrzucą bo się już nie bedziesz nadawać. Więc od Ciebie zalezy czy opuścisz to miejsce jako człowiek szukający pracy czy wrak człowieka nie odróżniającego długopisu od ciężarówki.

    DO AUTORA ART.
    Musiałem to gdzieś napisać. Minął rok a jeszcze tekst pisany pod wpływem emocji. Liczę że to co napisałem pomoże w jakiś sposób w Pana pracy i ludziom którzy przeczytają te komentarze. Jeśli niecenzuralne słowa są przeszkodą do umieszczenia tekstu proszę o jego przeredagowanie albo danie mi znać na mejla.
    Służę pomocą jeśli będzie chciał Pan pogłębić swoją wiedze z zakresu Mobing w miejscu pracy – czym się charakteryzuje .jaki ma wpływ.
    Pozdrawiam Adrian

13. Wiciu Says:
    Październik 2nd, 2010 10:29 am

    Piękne komentarze i co z tego? Przykładowo, Pan X skarży się na trudną sytuację w pracy, reszta pracowników obserwuje teren bitwy i nic nie robi, chociaż mają ten sam problem i tego samego wroga. Patrzą jak obie strony walczą w imię zasady – gdzie dwóch się bije tam trzeci skorzysta,
    cieszą się, że ich problemy są załatwiane cudzymi rękami, a w razie przegranej ich kolegi podkulą ,,ogon,, i będą starali przypodobac się szefowi. Sprawa przegrana na całej linii. Państwo nie robi nic co byłoby skuteczną bronią przeciw tego typu zjawiskom. Na sygnał osoby skrzywdzonej powinna jechac kilkuosobowa komisja i przeprowadzic rozmowy z pracownikami (po kilkudniowej obserwacji danego miejsca i ludzi, którzy łamią prawo i tych pokrzywdzonych) oczywiście nie w obecności przełożonych, da do wypełnienia ankiety i jeśli okoliczności na to wskazują – rozpocząc śledztwo zakończone skazaniem mobbera. A jak jest sami wiecie.

14. Marta Says:
    Październik 3rd, 2010 5:18 pm

    Witam,
    w ostatnim czasie trzykrotnie zmieniałam prace i za kazdym razem zostawałam poddawana silnemu mobbingowi. nie ukrywam, że moje zdrowie psychiczne i fizyczne bardzo na tym ucierpiało. Ogarnia mnie strach przed pójsciem do kolejnej pracy. Ogarnia mnie uczucie lęku, beznadziejnosci, pomimo , że otaczam sie bliskimi, w dalszym ciagu nie potrafie odzyskac spokoju, nadzieji i pewnosci siebie. jak moge sobie radzic w takich sytuacjach? Ropoczęlam wizyty u psychologa, jednak aby kontynuowac leczenie nalezy miec prace a ja nie wiem czy jestem gotowa aby isc do pracy – pozostaje obawa, że sytuacja sie powtowrzy i wowczas moze to doprowadzic do bardzo powaznych zaburzen funkcjonowania mojego organizmu – zarówno fizycznego jaki psychicznego, bardzo prosze o pomoc- w polskim prawie mobbing musi trwac przez 6 miesiecy- ja w kazdej z firm wytrzymalam po 3 miesiace.. jakiekolwiek proby obrony z mojej strony i prosba o pomoc u kadry kierowniczej konczyla sie pozbyciem mnie z miejsca pracy.. po tych sytuacjach czuje poczucie beznadziejonsci w szukaniu pracy i brak bezpieczenstwa..

15. Ewa $ ZP III Says:
    Styczeń 20th, 2011 10:45 am

    Na temat mobbibgu w miejscu pracy, jeżeli mam byc szczera trafilam z przymusu.
    Jednak, gdy spogladam z perspektywy czasu na dane zjawisko i przeanalizowalam jego wage to dochodze do wniiosku, ze jest to niezmiernie interesujace ale niestety jeszcze bardziej przykre, trudne i zlozone zjawisko.
    Temat poruszany w artykule jest niestety wciaz niezbyt dobrze rozpowszechniony w swiadomosci spoleczenstwa polskiego. Dlatego ciesze sie, ze odnalazlam na Panskiej stronie pare slow, tych najwazniejszych i przede wszystkim przydatnych nt zjawiska jakim jest mobbing.
    Mam nadzieje, ze wlasnie dzieki takim publikacjom swiadomosc nt mobbingu zostanie podniesiona wsrod spoleczenstwa. Ludzie moze wlasnie dzieki temu naucza sie jak reagowac na alarmujace sytuacje, jak znalezc rozwiazanie z juz zaistnialych. A przede wszystkim setki mobberow poczuja, ze nie sa juz w swych dzialanich bezkarni.

16. stefan Says:
    Kwiecień 13th, 2011 10:57 pm

    Jestem żołnierzem zawodowym z wysługą 26lat(2lata do pełnej emerytury) Z tym problemem mam do czynienia praktycznie codziennie.Mobbing,szantaż,arogancja,chamstwo jest stałym elementem mojej pracy i przyzwyczaiłem się do do tego ze względu na inne prawa emerytalne niż w cywilu.Zastanawiam się często jak to jest możliwe,że z pozoru normalni oficerowie po mianowaniu na np.pułkownika stają się psychopatami terroryzującymi podwładny personel.Uważam,że nie ma to nic wspólnego z dyscypliną itp.lecz jest przejawem patologi i czerpaniu sadystycznej przyjemności z poniżania ludzi.Ten temat jest moim zdaniem wierzchołkiem góry lodowej,a ludzie którzy nie pracują w tym resorcie mają o tym znikome pojęcie.

17. Anna Says:
    Kwiecień 28th, 2011 3:39 pm

    To co spotyka żołnierzy zawodowych, ktorzy nie sa “rodzinnie” powiazani z wojskiem to prawdziwy koszmar, moj mezczyzna ktory chcial uniknac mobbingu i sie przenies do innej jednostki nie dostal zezwolenia przelozonego ( w wojsku zeby zmienic prace musi sie miec zgode przelozonego)..ktory go mobbingowal, a fakt ze moj maz znalazl sobie nowa prace tylko dodatkowo go rozsierdzil.
    Wytaczane postepowania dyscyplinarne jedno po drugim, bezzasadne i po interwencji na wojskowym telefonie zaufania… anulowane. Ale juz miesiac pozniej, udzielony dzien wolny i odebrany w dniu udzielenia o czym moj mezczyzna dowiedzial sie po powrocie z jednodniowego wolnego. Bo rozkaz mozna zawsze wydrukowac nowy… No i obcieta o dniowke pensja bo nieusprawiedliwiona nieobecnosc tego wymaga. Finalnie mobber wystawia negatywna opinie z ostatniej kadencji i wystawia wniosek o usuniecie ze sluzby stalej. Przelozony-sadysta-mobber w jednym nie podaje zadnej przyczyn merytorycznej w opinii tylko same osczerwstwa ad persona. Co pozostaje. Po kilku latach w wojsku poszukac inna prace i sprawe podac do sadu. Szukam osob które mialy/maja podobny problem w słuzbie wojskowej i nie chca walkowerem dac satysfakcji swojemu oprawcy. Moj mail aandel@tlen.pl

18. Tomasz Says:
    Kwiecień 28th, 2011 9:27 pm

    To co działo się, dzieje się i będzie dziać w wojsku to temat na odrębną o wiele obszerniejszą publikację. Niekoniecznie trzeba zostać mianowanym na stopień pułkownika, żeby stać się psychopatą terroryzującym podległy personel. Nowa jakże medialna instytucja starszego szeregowego zawodowego obudziła w podoficerach nieznane im zapewne pokłady bestialstwa, okrucieństwa, chamstwa etc. ” panowie Ci cała swoją frustrację wyładowują na niższych stopniem.
    Dołącz do najlepszych a oni zryją Ci psychę zostań żołnierzem zawodowym.

19. Ewelka Says:
    Maj 16th, 2011 7:53 pm

    Można powiedzieć, że mobbing może występować w czasie prac sezonowych do których często zatrudnia się młodych ludzi, którzy nie wiedzą o ich czeka i co mogą zrobić w razie wystąpienia problemu.
    Uważam, że powinno się pilnować takie osoby, dbać o ich bezpieczeństwo, a samych sprawców nie powinno się bać tylko jak najszybciej zgłosić to co się dzieje i powinno się zwalczać takie sytuacje.
    Ludzie w pracy, w domu powinni sobie pomagać wzajemnie a nie utrudniać innym życia.

20. KatarzynaZP Says:
    Maj 17th, 2011 9:16 pm

    Powyższy temat jest dość często obiektem poruszanym w mediach, radiu i prasie. Na każdym kroku spotykam się z artykułami, o stosowaniu przemocy nie tyle fizycznej, co psychicznej na podwładnych. Takowa przemoc uniemożliwia zwykłe funkcjonowanie nie tylko w życiu zawodowym, ale i prywatnym. Osoby wykorzystywane zazwyczaj milczą, boją ujawniać się otoczeniu. Obawiają się śmieszności, wystawiana na drwiny znajomych i otoczenia. Osobiście uważam że nie można pozwalać na takie traktowanie komukolwiek. Trzeba mówić o takim traktowaniu otwarcie i przestrzegać innych. Bo być może osoba z Twojego bliskiego otoczenia ma podobny problem, a zwyczajnie wstydzi się o tym mówić.

21. Maria Says:
    Maj 26th, 2011 2:21 pm

    Nigdy nie przypuszczałam, ze i mnie spotka “coś takiego” jak mobbing. Patrzac jednak z perspektywy prawnej- spotyka mnie tylko “epizod o przykrym zabarwieniu”.
    Ów mober, co jakiś czas wybiera swoją ofiarę i ją atakuję. Teraz padło na mnie. Nie można tego zakwalifikować jako typowy mobbing ponieważ nie dzieje się to w czasie określonym przez prawo. Niestety dyrektor, zdaje sobie sprawę z sytuacji jaka panuje w firmie oraz atmosfery jaką wytwarza ta konkretna osoba, ale oficjalnie o niczym nie wie, zachowuje się tak jakby nie chciał wiedzieć. W firmie jest mało pracowników, po ewentualnym zwolnieniu mobera nie miałby kto przejąć jego obowiązków – przypuszczam że dlatego dyrektor “przymyka oko” na takie zniważania i poniżania pracowników. Były pewne sygnały zgłaszane dyrektorowi, ale Ten uważa że to “niezgodność charakterów”… (moberem jest pracowni z dłuższy starzem)

22. taki jeden Says:
    Lipiec 5th, 2011 1:04 pm

    Przezyłem takie cos w latach 2003-2005 obecnie tam nie pracuje ale nadal dojsc do siebie nie moge chodz to minelo 6 lat temu nadal odczuwam dolegliowsci stawiam tylko pytanie dlaczego ja:( brak odpowiedzi,zaluje ze tam tyle lat pracowałem zal.pl ponadto ratuje mnie tylko psychoterapia pozdrawiam

23. Małgorzata Says:
    Sierpień 20th, 2011 6:38 pm

    Im dłużej “dochodzę do siebie” po zwolnieniu się z pracy po 13 latach szykan – bardziej uświadamiam sobie jaką plagą jest to zjawisko w naszym pejzażu. Prawo ledwo musnęło problem. Uważam, że trzeba o tym mówić coraz częściej i dobitniej. Docierać do osób szykanowanych. Uświadamiać, gdzie można znaleźć wsparcie. Przecież organizując się można nawet wpłynąć na zmianę ustawodawstwa. Pozdrawiam. http://www.malgorzatakwela.pl

24. Marek Says:
    Sierpień 21st, 2011 10:09 am

    Walka z moberami jest niestety bardzo trudna, zastraszani widmem zwolnienia pacownicy często wycofują się z uczestnictwa w sądach jako świadkowie, mober -pracodawca zazwyczaj zatrudnia sobie dobrze ustawionego radcę prawnego, solidnie go wynagradzając, jest nie do pokonania przez zwykłego pracownika, który sam musi opłacić prawników. Znam mobera, który przyczynił się do poważnego rozstroju nerwowego u wielu osób, miał sprawę o mobbing ale postępowanie ukręcono uznając, że pozwany nie mobbingował tylko maltretował menadżersko!!!!! Tylko ustawa w której jasno będzie podane, że ukrywanie, zasłanianie lub nawet nie zgłoszenie przejawów mobbingu jest porzestępstwem może w jakimś stopniu ukrócić falę znęcania się pracodawcy nad pracownikiem.
    Pzdr. Autor

25. ela Says:
    Sierpień 27th, 2011 7:37 pm

    Witam. Ja też jestem mobbowana w pracy. Szyderstwa. Izolowanie. Niepoważne traktowanie. Podważanie wiarygodności. Ze strony bezpośredniego przełożonego i współpracowników. Kiedys chcialm walczyc, odegrac sie , skarżyć o mobbowanie. Tylko co osiągnę? Przeinaczą moje słowa na moją niekorzyść. doszlam do wniosku, ze nie tędy droga. trzeba dostrzec problem w sobie. Niestety. I nauczyc sie postępowania. Mobbowani sa prwie wszyscy. Ale nie wszyscy przyplacaja to zdrowiem. Którzy ? Ci, co umieją zareagowac. Podejsc do tego z humorem – tak najlepiej. Nie przykladac do tego mobbowania wiekszej wagi niz to warte i nie dokładać sobie do glowy jeszcze dodatkowo od siebie. Nie obwinica innych. Wierzący powinni sie pomodlic za kazda osobe, ktora ich mobbuje. I poprosic pokornie Boga o pomoc. Tak uwazam, ze tak powinno sie zrobic.Zainteresowanym polecam Thomas a Kempis ‘Naśladowanie Chrystusa’. Ta książka pomoagala ludziom w obozach koncentracyjnych, w ekstremalnych sytuacjach. Kazdy musi znalezc swoj sposob, jak reagowac w sytuacjach z innymi ludzmi. I co wazne – podglądać jak inni reagują w takich sytuacjach. Moze ktos umie sobie z nimi dawac rade – podpatrzec jak sie to robi. I wyciagac wnioski. trzymajcie sie! zaufajcie Bogu, ktory kazdemu chce ofiarowac dary, bo je ma dla kazdego. tylko zaufajcie Mu, że mamy zycie w jakims celu i kazde cierpienie ma sens. troszke mi sie weszlo w religijny klimat, sorry, moze nie powinnam.. ale czasem mi to wskakuje i sie nakręca.. Haribol Kochani !

26. bigel10 Says:
    Listopad 20th, 2011 12:34 pm

    Kazdy przypadek mobbingu w pracy,to niezdrowa konkurencja.Wyjechalem z Polski dawno temu i w Niemczech zawsze bylem traktowany jako cos gorszego.Mimo to osiagnalem sukces w zyciu zawodowym.Pokonczylem szkoly,moje hobby zamienilem w moj zawod.Uwazam, ze jestem bardzo dobry w tym co robie i caly czas daze do doskonalosci.Bardzo lubie to co robie,wiec jeszcze wieksza przyjemnosc sprawia mi samodoksztalcanie sie.Moja wiedza niektorych denerwuje.Wiekszosc jednak wyciaga ja odemnie,twierdzac, ze mozna sie duzo nauczyc.Teraz o tej mniejszosci.Zawsze sa to ludzie z chorym egoizmem.Juz na rozmowie kwalifikacyjnej potrafie takiego pracodawce rozszyfrowac.Co robie – moje zadania finansowe sa wtedy kosmiczne i nie dostaje tej pracy.Krotko mowiac sam sobie wybieram szefa.To nie on robi mi laske, ze daje mi prace, tylko ja mu, ze moze mnie miec.Ludzie ktorzy terroryzuja atmosfere w pracy sa po ciezkiej przeszlosci,nic w zyciu nie osiagneli,sa bezczelni i na takim tez poziomie z nimi rozmawiam.Robie z nimi to samo , co oni probuja ze mna, lub z kims innym w pracy.To dziala.Trafilo mi sie jednak, ze trafilem na nowo otwarta firme.Wszystko okazalo sie wielkim oszustwem.Wlasciciel po roku oficjalnie sprzedal firme, nieoficjalnie ma z tej firmy dalej dochody.Wszystko po to, zeby klijenici stracili gwarancje na zakupione motocykle,przepadla tez gwarancja na wszystkie naprawy.Takie jest tutaj prawo i nic nie mozna z tym zrobic.Pracownicy stracili najwiecej.Poszedlem po pomoc do sadu pracy,nie bralem adwokata,sam sie uczylem przepisow i wygralem.Teraz zatrudnilem sie tylko na pol etatu,tylko po to, zeby sprawdzic firme.Umowa o prace na caly etat czeka na mnie, ja jej nie podpisuje jeszcze,mimo tego, ze wszystko jest ok.Moje podejscie do ludzi zmienilo sie.Zawsze mialem komunikatywny styl pracy i nie kazdy widzial granice,ktora nie wolno przekraczac.Dzisiaj mam inny styl-autorytet.To odsuwa ludzi chorych odemnie.Do osob chcacych cos osiagnac,normalnych staje sie pozniej komunikatywny.Kiedys robilem to odwrotnie i nie zawsze dzialalo.

Dodaj komentarz